Ինչքան կան այս գետը և լեռները, այնքան կանգուն է մեր Շենը: Պապերը պատմել են թոռներին, թոռներն՝ իրենց թոռներին, թե ինչպես են մետաղ ձուլած հսկաները, որոնք իրենց երկնքի որդի էին կարգել և ուզում էին նվաճել Վերին ծովից մինչև Ներքին ծով՝ բոլոր երկրները, փորձել գրավել մեզ, բայց լեռներ մագլցելիս երկար մորուքները նրանց խանգարել են, իսկ նուրբ մետաղը՝ ծռվել մեր նետած քարերից: Դեռ փոքր ծառերը չէին մեծացել, երբ այլ մարդիկ, ովքեր խոսում էին այլ լեզվով, բայց կրում էին չարիքի նույն որդը, հայտ

1 «Մարդը սահմանափակ է։ Նրա ազատ կամքը սկսվում է սեփական վերջավորության գիտակցումից ու հենց այնտեղ էլ վերջանում։ Այլ կերպ լինել չի կարող։» Այսպես խոսեց առաջին սերնդի մարդակերտ խաչագողը։ Խաչագողի Առաջին Կտակարան։ ------------------------------------------ Աչքերս հազիվ բացեցի։ Շուրջս դատարկ։ Մեջս դատարկ։ Երեք գիշեր ոչ էնա քնած, ոչ էնա արթուն՝ թմրածության ու օյաղության շեղբերի վրա լարախաղացի նման խաբսեր էի տալիս կյանքիս թելին։ Մի պահ մտքովս անցավ՝ էս կարգի ցավը կարերից չի։ Չէ՜, է

Տարաման փոքրիկ գյուղ էր։ Ժամանակին մեծ, իհարկե, բայց հետո շատերը սկսեցին Ինաբե գնալ՝ հեշտ փողի հետևից։ Ինաբեն մեծ քաղաք էր, ու էլ ավելի էր մեծացել կողքի պղնձի հանքերը գտնելուց հետո։ Պղնձին կարմիր ոսկի էին ասում, իսկ հանքերում միշտ ավել մարդիկ էին պետք։ Գնացողները սովորաբար ասում էին՝ փող կաշխատենք, կվերադառնանք, տուն կառուցել կտանք այգով, բայց տենց էլ գնում էին, անվերադարձ։ Այդ ամենի հետ մեկտեղ Տարաման բարեկեցիկ էր։ Մարդիկ աշխատասեր էին ու բարի, խրճիթները պարզ էին, հնամաշ, բա

«...Քամոտ հողերի արեգակները, որպես կանոն, Դէկեշի կողմից են ծագում, հետո՝ Յանխենի և ավարտում են իրենց ուղին Շանխէի հողերում: Նրանք աստիճանաբար լուսավորում են Բռունդ ու Խայհ, Մոռգոն, Սահլառ... լեռնաշղթաների մթին անկյունները՝ արթնացնելով ներսում հոսող Սախշենին, Խորշենդին և Նաանին…» ...Արևագալը միշտ էլ խորհրդանշական է եղել Քամիների կայսրության համար: Սերնդե-սերունդ դիկխենցիները նախորդել են մնացած ազգերին և ոչ միայն արևների հարցում. նրանք հմուտ հմայիչներ են, անփոխարինելի ռազմիկներ

Բաբկենին իմպրովիզացված բեմահարթակ բարձրացրին ձեռնաշղթաներով, աչքերն ու բերանը կեղտոտ լաթերով կապած։ Հավաքվածները հոգոց հանեցին։ Լավ մարդ էր Բաբկենը։ Ամբողջ կյանքը գլուխը կախ աշխատել էր իր ընտանիքի կարիքները հոգալու համար։ Երբեք ոչ ոքի հետ կոնֆլիկտի մեջ չէր մտնի, աչքն ուրիշի ունեցվածքին չէր դնի։ Հանգիստ, ժպտերես, մեծի հետ՝ մեծ, փոքրի հետ՝ փոքր։ Մի մատնաչափ բնակավայրի միակ տրանսպորտային միջոցը Բաբկենի՝ երկու ծանրաքաշ ձիերին կապված «Ուազ» մակնիշի ավտոմեքենայի թափքն էր, Բաբկենի «

- Где это мы? – тихим голосом спросила Алиса, только что проснувшаяся от непродолжительного, но тяжёлого сна. Бэн, сидя за рулём старенького “Mercedes”- а, продолжал внимательно всматриваться в дорогу. - Эй, Бэн. – громче сказала она и ткнула пальцем ему в плечо. Бэн, полностью сосредоточенный на дороге, не заметил, что жена проснулась, и потому легкий толчок в плечо напугал его своей внезапностью. От неожиданности он вскинул руки, оторвав их от руля.. Машин

На город медленно спускалась Ночь. Одну за другой фонарщик зажигал газовые лампы, освещающие узкие улицы Лондона. По дорожке усыпанной гравием, прогуливалась Тишина. Она наблюдала за замысловатыми тенями, что отбрасывали покачиваемые легким ветерком деревья. И чем ближе она подходила, тем тише становились звуки веселой песенки, что напевал фонарщик. Тем временем, в таком же старом доме, как и он сам, умирал человек. Вы спросите, ну и что? Мало ли людей умирает в мире каждую

Левин шел за ним и часто думал, что он непременно упадет, поднимаясь с косою на такой крутой бугор, куда и без косы трудно влезть; но он взлезал и делал что надо. Он чувствовал, что какая-то внешняя сила двигала им. Л. Н. Толстой Анна Каренина 6 ахау 3-его зипа бедный крестьянин на окраине города Тикаль возделывал свой надел. В этом году урожай маиса был не так хорош, и Болон Тзахаб, так звали крестьянина, продолжал работать, хотя далеко на востоке крестьяне, которых великий

(կամ Ծեր ձիու պատմությունը) - Սելլի՛, ինչու՞ ես միայնակ նստել այստեղ, ե՛կ մեզ հետ խաղալու -Չեմ ուզում խաղալ, Սի՛րիուս: Մի՛ խանգարիր ինձ: - - Իսկ ի՞նչ ես անում - Սելեստիա նշանակում է. «եկել եմ աստղերից»: Զարմանալի չէ, որ այդքան երազկոտ ես: Իսկ կասե՞ս, թե ինչի մասին ես երազում, եթե իհարկե գաղտնիք չէ: - Գաղտնիք չէ, սակայն մի քիչ երկար պատմություն է, ուզու՞մ ես լսել:

В тот вечер Марк Спенсер, старший редактор в “Ридинг таймс”, не имел ни малейшего желания возвращаться в свою пустую и холодную квартиру в Ист Энде. Сегодня он перечитал кучу писанины, которую ему прислали на конкурс рождественских сказок и его не покидало прескверное ощущение, что британцы будто забыли что такое старая добрая сказка. Именно тогда ему на глаза попалось письмо из тюрьмы в заштатном городишке Хайхилл в графстве Сурей. Письмецо было изрядно потрепано и написано

Обыкновенным, ничего не предвещающим, весенним вечером Стэн вышел из здания офиса и направился домой. Ничем не привлекающий внимания парень лет тридцати, обыкновенный писака в огромном гнезде офиса, где каждый норовит выгрызть лучший кусок. Стэн был художником-самоучкой и притом талантливым и перспективным, но был вынужден работать в этом осином гнезде. Каждый день, выходя из здания и шагая по одним и тем же истоптанным дорогам, он думал. Думал о своей жизни, о матери, котора

Семья Бродеров жила в маленьком, потрёпанном домике прямо на берегу моря. Большую часть года там дули холодные ветры, и поэтому синее Море за окном особо никого не радовало. Их семья была маленькой. Отец – Роберт Бродер, работал двенадцать часов в день на лесоповале, недалеко от их дома, и поэтому времени на семью у него не хватало. Мать – Джессика Бродер-домохозяйка. На ней держался весь дом, в прямом смысле этого слова. Приклеить отцепившийся паркет, приделать сорванную вет

Эпилог Странные игры ведет со мной Терпсихора, Все время танцует передо мной абсолютно голой, Танцы в постели, на потолке, на столе,- Что нас тянет друг к другу столько лет? Что нас тянет друг к другу столько лет? Это либидо лежит на дне бензобака, Об этом знает любая аспирантка филфака, Терпсихора не в курсе, Терпсихора права,- Она льет спирт по бокалам из рукава, Спирт по бокалам из рукава, Спирт по бокалам из рукава. Утром в крови будет пять промилле И бензиновый датчик о

Մեկնարկում է երրորդ Համահայկական Գրական Մրցույթը՝ #Armcon2021-ը, Ֆենթեզի և Գիտաֆանտաստիկա ժանրերում Մրցույթի խորագիրն է՝ «Դեպի Վեր»: #Armcon2021 -ին կարող են մասնակցել բոլո՜ր ֆանտաստները, բիբլիոմանները, սկսնակ ու հմուտ ստեղծագործ հոգիները, անսկիզբ և անվերջ երազողները: Լավագույն 15 աշխատանքները, Bookinist / Բուկինիստ գրախանութի աջակցությամբ, կտպագրվեն ժողովածուի տեսքով: Հետաքրքրե՞ց ուրեմն Ձեր աշխատանքներն ուղարկեք՝ armconcontest@gmail.com հասցեին, Մայիսի 1-ից մինչև Օգոստոսի